رمضان رحیمی دشتلویی عضو هیأت رئیسه کمیسیون آموزش، تحقیقات و فناوری  مجلس شورای اسلامی، در گفت‌وگو با خبرنگار خانه ملت با اشاره به حضور خود در اجلاس رؤسای آموزش و پرورش کشور، گفت: یکی از موضوعات مهمی که در این نشست مورد بحث و تأکید قرار گرفت، ضرورت تقویت انگیزه مدیران و معاونان مدارس از طریق افزایش حق مدیریت و معاونت مدارس بود؛ چرا که مسئولیت مدیریت یک واحد آموزشی، علاوه بر حجم بالای وظایف اجرایی و اداری، نیازمند توانمندی، تجربه و صرف وقت قابل توجه است و باید متناسب با این مسئولیت، مشوق‌های لازم نیز در نظر گرفته شود.

نماینده مردم فلاورجان در مجلس شورای اسلامی افزود: متأسفانه پایین بودن حق مدیریت و معاونت مدارس موجب شده است انگیزه کافی برای پذیرش این مسئولیت‌ها در میان نیروهای توانمند آموزش و پرورش وجود نداشته باشد. مدیری که باید پاسخگوی مسائل آموزشی، تربیتی، اداری، مالی و حتی مشکلات اجتماعی دانش‌آموزان باشد، نباید از نظر دریافتی و مزایای مدیریتی با شرایطی مواجه شود که پذیرش این مسئولیت برای او جذابیت و انگیزه لازم را نداشته باشد.

پیشنهاد افزایش حق مدیریت و معاونت در مدارس

وی ادامه داد: در این نشست پیشنهاد شد حق مدیریت و معاونت مدارس در وزارت آموزش و پرورش افزایش پیدا کند و خوشبختانه پورمحمدی، رئیس سازمان برنامه و بودجه، نیز نسبت به این موضوع نگاه مثبتی داشت و مقرر شد موضوع افزایش حقوق و مزایای مدیران و معاونان مدارس با جدیت بیشتری پیگیری شود. امیدواریم این مسئله در فرآیند تصمیم‌گیری‌های بودجه‌ای و اجرایی به نتیجه برسد و شاهد بهبود وضعیت معیشتی و انگیزشی مدیران و معاونان مدارس باشیم.

کمبود معلم مرد در آموزش و پرورش

رحیمی با اشاره به ضرورت اصلاح ترکیب نیروی انسانی آموزش و پرورش، تصریح کرد: یکی دیگر از موضوعاتی که در این نشست بر آن تأکید کردم، کمبود نیروی مرد در آموزش و پرورش به عنوان معلم بود. این مسئله به‌ ویژه در دوره ابتدایی اهمیت بیشتری دارد و باید در برنامه‌ریزی‌های مربوط به جذب و استخدام نیروی انسانی مورد توجه جدی قرار گیرد. نمی‌توان برای سال‌های آینده بدون توجه به جنسیت، مقطع تحصیلی، نیاز مناطق و نوع مدرسه، صرفاً به تأمین عددی نیروی انسانی پرداخت؛ بلکه باید ترکیب نیروی انسانی متناسب با نیاز واقعی مدارس طراحی شود.

عضو هیأت رئیسه کمیسیون آموزش مجلس با تأکید بر ضرورت توجه به کسری نیروی انسانی در استخدام‌های آینده، گفت: آموزش و پرورش باید کمبود نیرو را به صورت دقیق، منطقه به منطقه و مقطع به مقطع احصا کند و این نیازها در استخدام‌های آینده لحاظ شود. اگر امروز برای تأمین نیروی مورد نیاز برنامه‌ریزی نکنیم، در سال‌های آینده با انباشت مشکلات و فشار مضاعف بر معلمان و مدارس مواجه خواهیم شد.

عدالت در آموزش و پرورش صرفا برای یک گروه خاص نیست

وی همچنین به پایین بودن حقوق برخی از نیروهای آموزش و پرورش اشاره کرد و افزود: در کنار معلمان، گروه‌های دیگری نیز در آموزش و پرورش فعالیت می‌کنند که دریافتی آنها متناسب با مسئولیت و زحماتشان نیست. انبارداران، مربیان کانون‌های پرورش فکری کودکان و نوجوانان و برخی نیروهای مشمول قانون کار از جمله گروه‌هایی هستند که باید وضعیت حقوق و مزایای آنها مورد بررسی قرار گیرد. عدالت در نظام پرداخت آموزش و پرورش نباید صرفاً به یک گروه محدود شود و لازم است شرایط همه نیروهایی که در این مجموعه برای تعلیم و تربیت دانش‌آموزان فعالیت می‌کنند، دیده شود.

رحیمی دشتلویی در ادامه با اشاره به جایگاه دانشگاه فرهنگیان اظهار کرد: این دانشگاه مهم‌ترین مسیر تربیت نیروی انسانی متخصص و متعهد برای آموزش و پرورش است و باید با نگاه ویژه‌ای به آن توجه شود. مشکلات زیرساختی، فضای آموزشی، امکانات رفاهی و ظرفیت‌های آموزشی این دانشگاه باید برطرف شود تا بتوانیم معلمانی توانمند و آماده برای ورود به مدارس تربیت کنیم. سرمایه‌گذاری در دانشگاه فرهنگیان در واقع سرمایه‌گذاری مستقیم برای آینده نظام تعلیم و تربیت کشور است.

مدرسه به تنهایی تمام آسیب‌های اجتماعی را کنترل می‌کند 

وی پیشگیری از آسیب‌های اجتماعی را نیز یکی از دغدغه‌های جدی آموزش و پرورش دانست و گفت: مدرسه فقط محل انتقال محفوظات و آموزش کتاب‌های درسی نیست؛ بلکه دانش‌آموز باید در آن مهارت زندگی، مسئولیت‌پذیری، کار گروهی و نشاط اجتماعی را نیز تجربه کند. اگر به ابعاد تربیتی و اجتماعی دانش‌آموزان توجه نکنیم، نمی‌توانیم انتظار داشته باشیم مدرسه به تنهایی همه آسیب‌های اجتماعی را مدیریت کند.

عضو هیأت رئیسه کمیسیون آموزش مجلس در پایان خاطرنشان کرد: برای داشتن نسلی سالم، باانگیزه، شاداب و مسئولیت‌پذیر، باید محیط مدارس را از نظر روحی و اجتماعی نیز تقویت کنیم. توسعه فعالیت‌های اردویی، فرهنگی، ورزشی و برنامه‌های نشاط‌آور در مدارس می‌تواند انگیزه دانش‌آموزان برای حضور در مدرسه را افزایش دهد و مدرسه را از یک محیط صرفاً آموزشی به محیطی پویا، بانشاط و تربیت‌محور تبدیل کند. اصلاح نظام پرداخت مدیران و معاونان، ساماندهی ترکیب نیروی انسانی، توجه به کمبود نیروی مرد، تعیین تکلیف نیروهای دارای حقوق پایین، تقویت دانشگاه فرهنگیان و توسعه برنامه‌های پیشگیری از آسیب‌های اجتماعی، مجموعه‌ای از موضوعات به‌ هم‌ پیوسته است که باید در سیاست‌گذاری‌های آموزش و پرورش به صورت همزمان دنبال شود؛ چرا که کیفیت تعلیم و تربیت، مستقیماً به کیفیت نیروی انسانی، انگیزه کارکنان و محیطی که برای دانش‌آموزان فراهم می‌کنیم، وابسته است. /

پایان پیام