رمضانعلی سنگدوینی در گفتوگو با خبرنگار خانه ملت با اشاره به پیامدهای حمله به تأسیسات پارس جنوبی در جریان جنگ رمضان و ضرورت صرفه جویی در مصرف انرژی ،گفت: پیش از جنگ نیز با ناترازی هایی مواجه بودیم. در سال ۱۴۰۴ میانگین ناترازی روزانه گاز به حدود ۲۰۰ میلیون مترمکعب رسیده بود و در زمستان از ۳۰۰ میلیون مترمکعب فراتر میرفت، اما اکنون با کاهش بخشی از ظرفیت تولید، فاصله میان تولید و مصرف بیشتر شده و این موضوع مدیریت دقیقتر مصرف را ضروریتر از گذشته کرده است.
وی با اشاره به زیان های چندلایه ناترازی به صنعت و حتی صادرات انرژی،افزود: در شرایط عادی حدود ۶۰ درصد گاز تولیدی در زمستان به بخش خانگی اختصاص مییافت و بخشی از صنایع با محدودیت یا قطع گاز روبهرو بودند.در وضعیت جدید، اگر مصرف مدیریت نشود، ممکن است هم صنایع بیشتری دچار محدودیت شوند و هم شبکه خانگی تحت فشار قرار گیرد، همچنین با توجه به اینکه بخش زیادی از نیروگاه های کشور برای تولید نیاز به گاز دارند، مردم،کارگاه های تولیدی و صنایع بایستی مصرف بهینه انرژی برق را مدنظر قراردهند.
زیانهای اقتصادی ناترازی گاز
عضو کمیسیون انرژی مجلس با اشاره به تبعات اقتصادی این وضعیت،تصریح کرد: قطع یا محدودیت گاز صنایع راهبردی مانند فولاد، پتروشیمی و سیمان، تنها یک مسئله انرژی نیست بلکه مستقیماً تولید، اشتغال و صادرات را تحت تأثیر قرار میدهد. طبق گزارشهای رسمی، حتی پیش از جنگ نیز زیان ناشی از قطعی گاز صنایع سالانه به حدود ۱۰۰ همت میرسید. علاوه بر این، کاهش صادرات گاز به معنای از دست رفتن درآمدهای ارزی است.
وی تأکید کرد: بنابراین مدیریت مصرف فقط یک توصیه اخلاقی نیست، بلکه یک ضرورت اقتصادی و امنیتی برای کشور است.
ضرورت شفافیت و همراهی مردم
نماینده گرگان و آق قلا در مجلس با تأکید بر ضرورت گفتوگوی شفاف با افکار عمومی، تصریح کرد: باید واقعبینانه با مردم سخن گفت. عبور از این شرایط تا پایان بازسازیها مستلزم همراهی مردم است. اگر هر خانوار تنها بخشی از مصرف خود را کاهش دهد، اثر آن در مقیاس ملی بسیار قابل توجه خواهد بود.
طرح «کارور گاز»؛ پیوند صرفهجویی با اقتصاد
وی یکی از راهکارهای مهم برای کاهش مصرف را اجرای کامل «طرح کارور گاز» دانست و ادامه داد: این طرح بر اساس ماده ۴۶ قانون برنامه هفتم توسعه و مصوبه هیئت وزیران طراحی شده و هدف آن ایجاد بازار صرفهجویی انرژی است.
عضو کمیسیون انرژی مجلس توضیح داد: در حال حاضر حدود ۲۰ میلیون بخاری کمبازده در کشور وجود دارد که هر یک به طور متوسط روزانه حدود ۱۲ مترمکعب گاز مصرف میکنند. جایگزینی این تجهیزات با نمونههای پربازده میتواند مصرف را تا حدود ۵۰ درصد کاهش دهد. اجرای چنین طرحهایی بدون سازوکار اقتصادی پایدار دشوار است؛ به همین دلیل مدل «کارور» طراحی شده است.
شرکتهای کارور چه میکنند؟
سنگدوینی در توضیح عملکرد شرکتهای کارور ادامه داد: شرکتهای کارور، بنگاههای تخصصی در حوزه بهینهسازی مصرف انرژی هستند که با اجرای پروژههایی مانند تعویض تجهیزات فرسوده، بهینهسازی موتورخانهها، نصب سامانههای کنترل هوشمند و اجرای پویشهای مدیریت مصرف، میزان مشخصی صرفهجویی ایجاد میکنند.
به گفته او، میزان صرفهجویی پس از تأیید فنی، به صورت «گواهی صرفهجویی انرژی» صادر میشود. این گواهیها در بورس انرژی قابل معامله است و صنایع انرژیبر میتوانند برای تأمین نیاز خود یا ایفای تعهدات بهرهوری، این گواهیها را خریداری کنند.
نماینده گرگان در مجلس، افزود: مزیت این مدل آن است که بار مالی مستقیمی بر دوش دولت و مردم قرار نمیگیرد. سرمایهگذاری اولیه توسط شرکتهای کارور انجام میشود و بازگشت سرمایه آنها از محل فروش گواهیهای صرفهجویی تأمین میشود. در نتیجه، هم مصرف کاهش مییابد، هم صنایع از انرژی پایدارتر برخوردار میشوند و هم سوخت آزادشده میتواند صرف توسعه بخشهای مولد و صادرات شود.
صرفهجویی؛ یک فرصت ملی
عضو کمیسیون انرژی مجلس شورای اسلامی در پایان خاطرنشان کرد: هر بحران میتواند در کنار تهدید،فرصت نیز باشد. شرایط امروز فرصتی است تا ساختار مصرف انرژی را اصلاح کنیم. اگر دولت، مجلس، بخش خصوصی و مردم در کنار هم قرار بگیرند، میتوانیم از این دوره سخت عبور کنیم و حتی نظام انرژی کشور را کارآمدتر و پایدارتر از گذشته بسازیم./
پایان پیام
نظر شما